Piękna pogoda była 11 listopada. Aż żal siedzieć w domu. No i nie siedziałem. W planie miałem szlak pejzażowy z Otwocka do Kołbieli – oznaczenie szlaku zielone. Wyprawa zapowiadała się bardzo ciekawie, na szlaku wiele ciekawych miejsc i dwa rezerwaty. Jest to szlak pieszy, więc istnieje niebezpieczeństwo zagłębienia się w dość niedostępne chaszcze, ale warto zaryzykować. Tym bardziej że miałem ze sobą mój odbiornik GPS (Garmin Edge 705 oczywiście :) Dodatkowo uzbrojony byłem w rower i w mapę UMP_pcpl z nakładką „szlaki”. Szlak pokonałem w kierunku z Otwocka do Kołbieli, co zajęło mi 2 godziny 30 minut, a jechałem bez wielkiego pośpiechu i czasami stając w celu zrobienia zdjęcia. Ogólne wrażenia mam bardzo dobre, trasa jest urozmaicona. i terenowo, i krajobrazowo, potrafi nieźle zaskoczyć. Największa niespodzianka to ostatni odcinek szlaku biegnący wzdłuż Świdra w stronę Kołbieli. Rozryta przez człowieka lub zwierza podmokła łąka, przez którą jechałem w porywach 10km/h. Poza tym jeszcze po przekroczeniu czerwonej drogi jest dość gęsto, ale z roweru nie ma powodu zsiadać. Jedyne miejsce, gdzie musiałem się poddać, to odcinek szlaku biegnący przez rezerwat Bocianowskie Bagno. Szlak prowadzi ścieżynką przez dosyć dziewiczy las i jazda rowerem przez powalone drzewa wymaga cyklotrialowych umiejętności. Na plus należy zaliczyć bardzo ciekawego singla w lesie tuż za Celestynowem, piękna, twarda i kręta ścieżka w kierunku rezerwatu Bagno Bocianowskie, szkoda tylko, że dość szybko się kończy. Po przejechaniu drogi na Lublin, po 2 km wyjeżdża się z lasu i roztacza się przed nami szeroki widok na dolinę, w której leży wieś Kołbiel – cel wyprawy. Warto zrobić zdjęcie :) Co do gpsa to odbiornik bez zarzutu, żadnych autowyłączeń nie odnotowałem, a całą wyprawa wraz z powrotem do domu trwała ponad 4 godziny. Mapa UMP_pcpl jako podkład pod nakładkę „szlaki” bardzo dobrze zdała egzamin, wszak jedzie się przez kilka miejscowości. Co do samego zielonego szlaku z nakładki Szlaki do UMP_pcpl miałem wątpliwości, okazało się, że niepotrzebnie. To, co mamy na mapie, w zupełności wystarcza, żeby się nie zgubić. W terenie oznaczenia szlaku są miejscami dość skąpe i bez gpsa byłoby ciężko go pokonać w miarę płynnie.